godzina “W”
Mieszkam w Warszawie prawie 13 lat. Wielu ludzi mówi, że to miasto jest obrzdliwie szare i brzydkie. A ja je uwielbiam.
Z kamienicami postkomunistycznymi wymieszanymi z tymi sprzed wojny. Gdzie z ulicy pełnej nowoczesnych budynków, sklepów i ludzi roześmianych, kolorowych można skręcić w ulice gdzie prawie nikt nie chadza. Gdzie czuć naprawdę serce miasta i jego historię.
Odkad tu mieszkam porusza mnie ten dzieÅ„. CaÅ‚a Polska nie ma pojÄ™cia jak to jest gdy o godzinie 17.00 zaczynajÄ… wyć syreny, zatrzymujÄ… siÄ™ przechodnie na ulicy i samochody, które gdzieÅ› wczeÅ›niej siÄ™ spieszyÅ‚y. To taki moment gdy przez minutÄ™ wszystko jakby zastyga w ruchu a w powietrzu unosi sie napiecie i strach…I ten przejmujÄ…cy ryk syren… Jak to byÅ‚o wtedy gdy z kamienic wybiegali na pewnÄ… Å›mierć, co czuli, czy kochali w tym momencie, czy siÄ™ bali? Jak to jest czuć taki partiotyzm w sercu? Wszystko po to bym dziÅ› rano mogÅ‚a siÄ™ obudzić ze spokojem w sercu i w bezpiecznej, wolnej Polsce.
Dlatego tego jednego jedynego dnia wieszamy flagÄ™ w oknie.
Zawsze zadaje swoim ukochanym pytanie czy gdyby za chwilę miało wybuchnąć Powstanie walczyliby? A Ty, czy pobiegłbyś z Nimi?
1 sie 2009 at 23:08
Powstanie Warszawskie ( jak wiele Polskich powstan ) dalo niewiele. stolica zostala zrujnowana, zginelo wielu ludzi i w koncowy rozliczniu wyszlo na minus… Rok 45 i ustanowienia wielkiej czworki pokazalo jak malo znaczylo Powstanie na mapie historii. Ale waga tego wydarzenia to nie to czego nieudalo sie osiagnac. To co nam dalo Powstanie i jego uczestnicy to duma. To cos niemozliwego do dokladnego okreslenia. Czy bylo warto? Byc moze historia pokazala, ze nie, ale ja mysle, ze tak - bo wierze, ze jestesmy kim jestesmy wlasnie dzieki tym Wszystkim cholernie odwaznym Ludziom z tamych dni. Oby nigdy wiecej - ale gdy bedzie trzeba to obysmy znalezli w sobie taka sama odwage.