KOCHANY SYNECZKU
W DNIU TWOICH PIERWSZYCH URODZIN ZYCZE CI, ABYS ZAWSZE BYL TAKI UFNY I KOCHANY JAK TERAZ GDY MASZ TYLKO TE 12 MIESIECY. SOBIE ZAS ZYCZE BYM UMIALA CIE WYCHOWAC NA MADREGO I DOBREGO CZLOWIEKA, ZEBYS UMIAL ODROZNIC CO JEST W ZYCIU WAZNE, POTRAFIL KOCHAC I ZASLUGIWAL NA MILOSC INNYCH. ZYCZE CI, BYS ODNALAZL W SOBIE PASJE I ZAPAL DO TEGO BY ZYC - A NIE TYLKO BYC. NIE WIEM KIM BEDZIES - W DZISIEJSZEJ URODZINOWEJ WROZBIE, SIEGNALES STANOWCZO PO PIENIAZKI - CZY TO OZNAKA FORTUNY, POWODZENIA A MOZE SKLONNOSCI DO HAZARDU… KOCHAM CIE I ZAWSZE BEDE CIE KOCHAC, BEZ WZGLEDU NA TO KIM W ZYCIU BEDZIESZ I JAK NIM POKIERUJESZ, JEDNAK PRAGNE BYM MOGLA ROWNIEZ CIE PODZIWIAC I BYC Z CIEBIE DUMNA. mama

Od jakiegos czasu zyje w dwoch roznych swiatach… Okolo 7 rano szykuje Ryanowi butle z kaszka, przewijam i zaczyna sie dzien. Kazdy do siebie podobny, a jednak kazdy inny - sa dlugie, czasem sloneczne, czasem deszczowe. Przeplatane radosciami i smutkami, mniej i bardziej waznymi ludzmi i sprawami. Patrze na mojego synka i zaczynam rozpoznawac w nim cechy, nastroje - umiem juz okreslic co lubi a co go denerwuje. Kocham go miloscia calkowita i absolutna. Cieszy mnie kazda chwila z nim spedzona, kazda nowa rzecz jaka zrobi lub na jaka zwroci uwage - ostatnio byl to promien slonca na blacie stolu - niemozliwy do zlapania a jakze piekny. Okolo 19 Ryanek ucieka w swiat snu, a ja uciekam w swiat innej milosci. Wszystko nagle przestaje byc istotne, Ta druga milosc nie jest juz taka bezwarunkowa, potrzebuje ciaglych dopieszczen i zapewnien. Zatracam sie w niej. Ona wciaga i rozleniwia. Pod jej wplywem odzywaja sie dawno zapomniane mysli i pragnienia. Podstawa tej milosci jest On… O 7 rano otwieram drzwi, wchodzac po schodach zrzucam z siebie resztki magii i strzepuje z oczu sennosc. Chowam gleboko w sobie wszystkie fruwajace wkolo mnie amorki. Po naszej nocy, zaczyna sie moj dzien - zaczyna sie od usmiechu mojego synka - i tez jest pieknie. Teraz moim jedynym marzeniem jest by polaczyc te dwa swiaty i to nawet nie marzenie, to plan.

Czyms sie jednak z wami podziele. 5 lipca napisalam Moj Mezczyzna na Pillow Book - i jakies kilka minut pozniej moj mezczyzna mnie odnalazl - a moze ja go sobie wymyslilam…

Naprawde staram sie, zeby cos napisac madrego - juz od kilku dni, ale jakos mi nie wychodzi , nie kleji mi sie, nie mam pomyslu. Myslalam ,ze jesli nastapi taka chwila jak teraz to bede sie o niej rozpisywac - nic bardziej mylnego - nie potrafie o TYM pisac, nawet mowic (no moze z jedna osoba), mam wrazenie, ze jak o tym napisze, to mi jakos cos umknie. Poza tym wszystkie slowa brzmia nijako, nie sa w stanie oddac mocy uczuc ani barwy glosu - wiec nie pisze, po prostu.

Czy ktos moze cos napisac, bo na mnie nie liczcie…